Bin. Var. biñ .1. is. On kere yüzden oluşan sayı.2. s. mec. Bir isimden önce geldiğinde aşırılık veya çokluk bildiren miktar kelimesi olur. “Coldan geş dedĭm, geştĭ. / Suwdan ĭş dedĭm, ĭştĭ. / Bin güzelnĭñ ĭşĭnden / Cüregĭm senĭ seçtĭ.” – (Boztorgay). “Tatarlıknı yaşatacak yaşlarga / Dobruca’dan biñ ihtiram ketĭrdĭm.” – (Mehmet Niyazi – Sagış). Bin bĭr – Pek çok, çok sayıda. “ ‘Halk...
BİN
B