s.,f.

CETKĬSĬZ

C

Cetmek’ten “yetişemez, ulaşamaz” anlamlı şekil.
“Kalesĭnĭñ kapısından / Cılan cılışıp cetkĭsĭz. / Sarayının töbesĭne / Kuşlar uşup cetkĭsĭz.” – (Nedret ve Enver Mahmut – Bozcĭgĭt).
Rom: adj., v. Formă flexionată de la verbul cetmek, cu înţelesul de “care nu poate, nu reuşeşte”.