öz. ve c. is.

AY1

A

Ay. Eşanl. Kamer .1. Dünya’nın uydusu. Ay tuwdĭ. Ay körĭndĭ. Ay battı. Ay carıgı. Cañı ay.
“Ay küneşten nur ala, yıldız aydan. / Ah, degende alayım senĭ kaydan?” (Boztorgay).