(Ar. hakikat). Hakikat. Var. akikat.1. is. Bir işin doğrusu, gerçek, asıl, esas. “Öksĭznĭñ boynı burula, torlana közĭ / Kayda barsa, akıykat , aytkan sözĭ.” – (Boztorgay). “Külme ĭnĭm, bĭr akıykat bardır bonıñ soñında. / Menĭ törge bo...
AKIYKAT (aqıyqat)
A