1. Bir şey, belirsiz bir anlamda herhangi bir nesne, söz, olay, iş. Var.bĭ-şiy, bĭr şekĭy.
“Her şiyge bĭr kolaylık yaratkan Allah, boga da bĭr-şiyler tabar taa.” – (Necip H. Fazıl – Cawşılık).
2. (-’ -). Bir (hiçbir) şey.
“Pazarda satılmaz, / Cepke sogılmaz, / Ondan tatlı / Ĭş bĭr şiy bolmaz. – Yuku.” – (Boztorgay).
Rom: pron. nehot. 1. Ceva, un lucru oarecare. 2. Nimic.
BĬR-ŞİY
B