is.
1. Kesek; parça; kesilerek ya da döküm yolu ile elde edilmiş parça, bölüm, kalıp. Bĭr kesek et – Bir parça et. Bĭr kesek pener – Bir kalıp peynir.
2. Gram. Öğe; cümleyi meydana getiren birimlerden herbiri.
“İye men haber cümlenĭñ baş keseklerĭdĭr.” – (Tatar Tĭlĭ – III).
Kara kesek – Yağsız et parçası.
Kesek kesek – Parçalar halinde.
Kesek kesek kan – Pıhtılaşıp pelte ve parçalar haline gelmiş kan. “Eşĭtemen, akmaz bolgan dereler, / Kesek kesek kanga tolgan alay cer.” – (Mehmet Niyazi – Sagış).
Türk Lehç.: Kırım., Nog., Karaçay Malkar. – kesek; Moğ. – keseg / heseg – dilim, parça;
Rom: s.1. Bucată; felie, halcă; calup; bulgăre. 2. Gram. Parte de propoziţie.