is.
Yerli halktan olmayan kimse, yaban, yabancı.
“Şerife bĭr vakıtta kiyfĭ kelgende, bek ‘şefkatlĭ’ sözlerĭ men ‘senĭ gidĭ kelmeşek’ dep türtmüşlep menĭ ĭşerĭ ala eken.” – (A.Tukay – Esĭmde Kalganlar / Okıma Kitabı V).
“Neşĭn bo köynĭñ ewlâdı bolgan Ömĭrbek’nĭñ atı şıkmasın da, bĭr kelmeşeknĭñ imzası şıksın, neşĭn canım?.” – (Altay Kerim Kâniye).
Rom: s. Venetic; străin.
