KEFĬNLĬK

K
is.

Kefenlik. Var. kepĭnlĭk, kepĭnnĭk.

“Kart anaylar boyım ölşep / Kefĭnlĭgĭm pĭştĭler. / Kuran kadĭm okıdılar, / Şerbetĭmnĭ ĭştĭler.” – (Boztorgay).
Rom: s. Pânză pentru giulgiu.
Yazar: admin