is.
(Ar. hatib). Hatip.
1. Topluluk karşısında konuşma yapan kimse, konuşmacı.
2. Camide Cuma ve Bayram namazlarında minberde vaaz veren hoca.
Rom: s. 1. Orator; vorbitor. 2. rel. Predicator.
KATİP (qatip)
K
