KARAİMCE (Qaraimce)

K
is.

Karaim dili; Kıpçak grubuna mensup, Kumuk, Karaçay-Balkar Türk şivelerine yakın bir Türk lehçesi.

Karaimceye bir örnek : “3. Da ayttı Tenri: ‘Bolsun yarıh!’. Da boldu yarıh. 4. Da kördü Tenri ol yarıhnı ki yahşı, da ayırdı Tenri arasına ol yarıhnın, da arasına ayırdı ol karañgının.” – (Saadet Çağatay – Türk Lehçeleri Örnekleri II 1972) – Dobruca Tatar şivesindeki uyarlaması : “3. Ve ayttı Tanrı: ‘Carık bolsın!’ Ve carık boldı. 4. Ve Tanrı carıgıñ arüw ekenĭn kördĭ; ve Tanrı carıknı karanlıktan ayırdı.” Türkiye Türkçesinde : “ 3. Ve Allah dedi : Işık olsun; ve ışık oldu. 4. Ve Allah ışığın iyi olduğunu gördü; ve Allah ışığı karanlıktan ayırdı.” – (Kitabı Mukaddes – İstanbul 1958)
Rom: s. Limba Karaimă, dialectul turcic vorbit de o seminţie turcică de religie iudaică.; traducerea românească a versetului biblic citat mai sus : “ “ 3. Şi a zis Dumnezeu : ‘Să fie lumină!’ Şi a fost lumină. 4. Şi a văzut Dumnezeu că este bună lumina, şi a despărţit Dumnezeu lumina de întuneric.” – (Biblia – Bucureşti 1975).
Yazar: admin