s.
Kansız.
1. Kanı olmayan, zayıf.
2. Kan dökmeden yapılan.
3. Tıp. Kan kaybetmiş olan.
4. mec. Asil duygulardan yoksun, duygusuz; soysuz.
“Kelgen keçken hanlıklarnı, barlıklarnı / Yoktır degen kansızlarga caw bolarman.” – (Mehmet Niyazi – Sagış).
5. mec. Korkak, zayıf.
“Masumlardan düşman öcün alganda, / Kansızlarga kan berecek kalbĭñ bar.” – (Thsin İbrahim / Köksüyer – Emel’ge / Emel M. 2 -1935)
Rom: 1. adj. Anemic. 2. adj. Fără vărsare de sânge. 3. adj. Care a pierdut mult sânge, care a suferit o hemoragie. 4. Neom; lipsit de caracter. 5. adj. fig. Slab; fricos.