KANKILDAMAK (qanqıldamaq)

K
f.

(Kazlar) Bağırmak.

“Yeşĭl Ada burunda, kızgış ötken Kırım’da, / Cerĭ curtı bagçelĭk, kaz kankılday kırında.” – (Abdülkadir Cavuldar – Yeşĭl Ada Burunda / Emel M.).
Rom: v. (Gâştele) A gâgâi.
Yazar: admin