KANKILDAMAK (qanqıldamaq) K f.(Kazlar) Bağırmak. “Yeşĭl Ada burunda, kızgış ötken Kırım’da, / Cerĭ curtı bagçelĭk, kaz kankılday kırında.” – (Abdülkadir Cavuldar – Yeşĭl Ada Burunda / Emel M.). Rom: v. (Gâştele) A gâgâi.