KANCIK (qancıq)

K
s. ve is.

Kancık.
1. (Hayvanlarda) Dişi.
2. mec. Dönek, güvenilmez.

“Ekĭ caş muabbet bolsalar, uz keşĭnseler, caşnıñ anası babası ‘Mınaw tĭlbaz kancık, balamıznı bĭzden ayırdı. Yawürlĭ yawür Alimseyit, kaydan sebepçĭ boldı ke, dep başta senı sögerler.” – (Necip H. Fazıl – Cawşılık).

3. aşağıl. Orospu.

Rom: s. şi adj. 1. (La animale) Femelă, căţea. 2. fig. Perfid. 3. imprecaţie. Târfă.
Yazar: admin