f.
(Kalay etmek’ten). Var. katmek, kaytmek.
1. Ne yapmak.
“Ketecekmĭz köy taşlap, deryalar aşıp / Kaltecekmĭz, bĭlmiymĭz, kaldık şaşıp.” – (Soğuksu Muhacir Türküsü).
“Yazılarıñda oñgansızlık bar eken, oga men kaltermen? Onda menĭm ne taksiratım bar?” – (Necip H. Fazıl – Cawşılık).
“Ah, kaltiyĭm? Şıkkan da yaramaz atım. / Onı kĭmden körĭyĭm, şĭrkĭn bahtım.” – (Osman Toktamaz – Bĭlgenĭm).
Rom: adj. Permanent, persistent, durabil.