KALĬBA (qalĭba) K zf.(Ar. galiba). Galiba; görünüşe göre. Var. kalĭbĭ. “Nenem menĭm, kolımman köstergen betke karadı: – Bostorgay balası kalĭba, dedĭ.” – (Acemin Baubek – Ekĭ hatıra). Rom: adv. După cât se pare; probabil.