KALEM (qalem)

K
is.

(Ar. kalem). Kalem.
1. Yazı aracı.

“Kapitanım awursın anayım, / Mayorım ölsĭn. / Menĭ asker yazgannıñ anayım / Kalemĭ sınsın.” – (Boztorgay).

2. mec. Yazmak işi, yazı. Kalemmen keşĭnmek.
3. mec. Yazar. Kuwwetlĭ bĭr kalem.

Kalem oynatmak – Yazı yazmak.
Kalemge kelmemek – Yazılamamak.
Kalemĭnden kan tammak – Acınıklı konular üzerine yazmak.
Şala kalem – Durmadan, acel acele yazarak.
Kalem kılıştan keskindir. – Atas. Kalem kılıçtan keskindir.
Kalem tutkannıñ sözĭ ötkĭrdĭr. – Atas. Eli kalem tutanın sözü etkilidir.
Rom: s. 1. Creion; condei. 2. fig. Talent scriitoricesc. 3. fig. Scriitor.
Yazar: admin