f.
Kakışmak.
1. İtişmek, dürtüşmek.
“Siyirciler / armanlıkta kurulgan / üyken bĭr alka şeklĭnde, / kagışa iteşeler.” – (İsmail Ziyaeddin – Toy).
2. Birbirine sertçe vurmak, tokatlaşmak.
Rom: v. 1. A se înghionti. 2. A se bate, a se lovi unul pe altul.