KAFTAN (qaftan)

K
is.

Kaftan, hilat. Var. kaptan, kaptal, kabdal.
1. Tar. Osmanlı padişahlarının belli görevlere getirdikleri kişilere ve kendilerine tabi ülkelerin voyvoda ve boyarlarına, hediye olarak gönderdikleri uzun, işlemeli ipek üst giysisi.
2. Uzun, süslü üst giysisi.

“Atlas kaftan tobıktan, kına şáş belden, / Nasibĭñe bĭr tüştüm, kaşırma elden.” – (Boztorgay).
“Kaftanıñnı kĭm pĭştĭ, belĭn oymay, / Künde senĭ körsem de, közĭm toymay.” – (Boztorgay).
Rom: s. İst. 1. Caftan, mantie domnească. 2. Manta, mantie.
Yazar: admin