is.
(Ar. intac). İntaç, sonuçlandırma, bitirme.
“Şahsı üzerĭnde tĭtregen bĭr menfaatçı boldı. Bo onıñ bütün zekâsın mahdut bĭr çerçeve içĭnde kalmasın intaç ettĭ.” – (Mehmet H. Vani Yurtsever – Uyuşmagan Ekĭ Arkadaş).
İntaç etmek – Sonuçlandırmak,tayinetmek,gerektirmek.
Rom: s. Determinare, rezultare, încheiere, soldare.