is.
İğne. Var. iyne.
1. Dikiş aracı.
2. İki şeyi birbirine tutturmaya yarayan ince, uzun, sivri metal araç.
3. Bazı araçların ucu sivri parçaları; ibre.
4. İlâç verme aracı; injektör, şırınga.
5. Şırınga ile verilen ilâç.
6. Bazı böceklerde bulunan savunma organı.
İne atsañ yerge tüşmiycek. Deyim. – (Bir yer hakkında) Çok kalabalık.
İnemen kuyu kazmak – Yetersiz imkânlarla bir işi yapmaya çalışmak.
İnenĭñ közĭ – İğne deliği.
İnenĭñ közĭndiy – (Delik için) Küçücük.
Rom: s. 1. Ac (de cusut). 2. Agrafă, ac. 3. İndicator. 4. Seringă; injector. 5. Medicament de injectat; injecţie. 6. Ţeapă; ac.