İNCİ

İ
is.

(Çince’den). 1. İnci; bazı istiridye cinslerinin içinde oluşan, çok değerli süs taneciği.
2. mec. Bir şeyin çok güzel ve çok değerli parçalarından her biri.

“Ĭstiymen özĭñnĭ her yakta körmek, / Her yerde inciñden destanlar örmek.” – (Bekir S. Çobanzade – Tuwgan Tĭl).

3. (alay) Saçma, gülünç söz veya cümleler.

Rom: s. 1. Mărgăritar, perlă. 2. fig. Obiect sau operă de mare valoare. 3. s. pl. iron. Vorbe goale, nerozii, prostii.
Yazar: admin