is.
İnan.
1. İnanmak işi, inanma, güvenme.
2. Bir şeyin doğruluğunu sarsılmaz bir duygu ile benimseme; iman.
Arkamda köletkeme inanım yok. – Deyim. Ardımdaki gölgeme bile güvenim yok.
Rom: s. 1. Încredere. 2. Credinţă; convingere.
İnan.
1. İnanmak işi, inanma, güvenme.
2. Bir şeyin doğruluğunu sarsılmaz bir duygu ile benimseme; iman.