is.
(Ar. ilan). İlân.
1. Duyuru.
“Erkez Temĭrcan Batır man Ursacıgar Batır’nıñ da küreşecegĭn kün ewlden er yerde yapıştırılgan ilânlardan eşĭtken eken.” – (AliNaciCafer – Boztorgay 1).
2. Açıkça bildirme.
İlân bermek – İlân vermek; afiş, gazete, radyo ve televizyon aracılığıla duyuruda bulunmak.
“O yerĭñ padışası bĭr gün ilân bere : Memlekette bolgan delĭkanlılarıñ epsĭ menĭm sarayımnıñ aldından keşsĭnler. Kızım kaysın begense, onı kĭyewĭm etecek-men, diy.” – (Ekrem ve Hilmiye Mehmet Ali – Tepegöz).
Rom: s. 1. Înştiinţare. 2. Declaraţie.