is.
(Ar. ihtilat). İhtilât.
1. Birbiriyle karışma.
“(Bonday türküler, milli hikâyeler) Tatarnıñ yabancı milletlermen ailevi ihtilatta tabılmasına, hakim milletĭñ milli düsturları içĭnde özĭn menlĭgĭn coytmasına mani bolır.” – (Necip H. Fazıl – Kırım).
2. Karşılaşıp görüşme, temas.
Rom: s. 1. Amestec. 2. Contact, legătură.