s.
(Fars. hor). Hor, aşağı, değersiz görülen. Var. kor.
Hor bolmak – a) Hor görülmek, b) İtilip kakılmak. “Kamçı boyı kazakka / Hiç oylanmay hor bolgan.” – (Mehmet Niyazi – Kargış).
Hor körmek- Hor görmek, değersiz saymak b) İtip kakmak, tartaklamak.
Hor kullanmak – Dikkatsizce, hoyratça kullanmak.
Cerĭnden ayrılgan yedĭ catka hor bolır. – Atas. Yerinden ayrılan yedi yabancı tarafından hor görülür.
Rom: adj. Dispreţuit, subestimat.
