is.
Fikir. Var. fĭkĭr, pĭkĭr.
1. Düşünce, görüş.
“Bǐzge nurlı fikirlerden tǐrǐlǐkler tez kelsǐn.” – (Mehmet Niyazi – Sagış).
2. Akıl, zekâ.
Cǐn fǐkǐrlǐ – Zeki, kurnaz.
Rom: s. 1. İdeie, concepţie. 2. Minte, intelect.
FİKİR
F
