bağ. ve zf.
(Fars. hem). Hem. Var. hem.
1. bağ. “Ve” görevinde.
“Köy aldında konakay, / Boyı bolsın kamıştay. / Onı körĭp kuwansın / Tawık, pepiy em torgay” – (Boztorgay).
3. Bağ. Em…, em… şeklinde tekrarlanarak görevdeş sözleri ve cümleleri eşitlik, pekiştirme, birliktelik veya karşıtlık anlamlarıyla bağlar.
“Pencĭreñe kün tiymiy meywalıktan, alay, / Em sarardım, em soldım, sewdalıktan alay.” – (Boztorgay).
Rom: 1. conj. Şi. 2. adv. Încă, şi încă ce … 3. Şi… şi…