is.
(Ar. devlet) Devlet.
1. Mutluluk, talih, kısmet.
“Ay carıgı dewlettĭr, col cürgenge. / Caşlık başka cennettĭr zewk sürgenge.” – (Boztorgay).
2. Büyüklük, mevki sahipliği.
3. öz. is. Kişi adı : Dewlet (e.).
Dewlet kuşı – Umulmadık bir talih. “Hayırlı bolsın degenge dárĭsĭ bolsın. / Dewlet kuşu başıña yarından konsın.” – (Boztorgay).
Dewlet tüşkünĭ – Talihi ters dönmüş kimse.
Bĭrden kelgen dewletten hayır bolmaz. – Atas. Birden gelen talihten hayır gelmez.
Dewlet baskan catalmaz, kaswet baskan turalmaz. – Atas. Devlet / talih basan yatamaz, kasvet basan kalkamaz.
Dewlet kayda barasıñ, caşartmaga. / Kaswet kayda barasıñ, kartaytmaga.” – Atas. Talih nereye gidersin ? Gençleştirmeye. / Kasvet, nereye gidersin ? İhtiyarlatmaya.
Rom: s. 1. Fericire; noroc. 2. Măreţie, înălţime; rang. 3. s. propr. Nume de persoană : Dewlet (b.).
