is.
(Ar. dava). Dava.
1. Bir soruna yargı organlarının önünde çözüm aranması.
“Ĭş sonra dawaga kalacak taa. Ondan da bĭr hayır bolmaz. Avukat köpten köp para ĭster.” – (Mehmet H. Vani Yurtsever – Toy).
2. İleri sürülerek savunulan görüş.
3. mec. Sorun, tartışma veya kavga konusu.
4. mec. Ülkü, ideal.
Dawaa bermek – Mahkemeye vermek.
Dava kesmek – Dava neticelendirmek; bir anlaşmazlığı bir sonuca bağlamak.
Kawga dawa – Çekişme,tartışma; geçimsizlik.
Dawasın bĭlmegenge şahit bolma. – Atas. Davasını bilmeyene şahit olma.
Rom: s. 1. Proces, judecată. 2. Teză. 3. fig. Litigiu, conflict. 4. fig. Cauză, ideal.
