DAİR

D
e.

(Ar. dair). Dair; üstüne; konusunda.

“Şalışuwga, okuwga, bĭlgĭge dair şınlar.” – (Boztorgay).
“Sen şonıñ maga bolacagına dair kesenkes bĭr söz berse.” – (Necip H. Fazıl – Cawşılık).
Bunday, Kırım’ga dair şıñlar, cırlar, hikâyeler rahmetlĭ Ahmet akayda bek köp bolatan edĭ.” – (Mehmet H. Vani Yurtsever – Kartman Caş Arasında).
Rom: prep. Despre, referitor la, cu privire la.
Yazar: admin