f.
Yıkamak, temizlemek.
“Babay cerĭn tutkan akasınıñ üstün başın temĭzliy, çorabın, cawlıgın cuwa edĭ.” – (Mehmet Niyazi – Sawlıkman Kal).
“Üyde anam kĭr cuwa, / Ep sabınlay, sabınlay. / Partikular kızları / Bĭznĭ künlep zabınlay.” – (Boztorgay).
Cuwıp şaykamak – Yıkayıp durulamak.
Bet cuwmaz – Pasaklı (yüzünü yıkamaz).
Berüw bet cuwar. – Atas. Vermek yüzü ak çıkarır.
Rom: v. A spăla; a curăţa.
