f.
Çürütmek. Var. şürütmek.
“Ya, rakı içĭp özĭn zehirlegen, balasın, neslĭn çürütken kĭşĭlerĭmĭz az mı ?” – (M. Ülküsal – Bayram Şenliği).
Rom: v. A face sau a lăsa să putrezescă, să se altereze.
ÇÜRÜTMEK
Ç
