is.
(Fars. şoban). Çoban. Var. şoban.
“Köy balaları tekrar toplandık, dewelernĭ, koylarnı başka çobanlarga taşladık, çöllerden, beyaz pamuk kuzulardan ayrıldık.”- (Çelebi Cihan–Karılgaçlar Duası).
“Çoban tawdan çıkayatkanda üç dört tane Rus Kazagı körgen. Özĭ saklanıp kurtulgan.” – (İ. Ziyaeddin – Çora Batır).
Rom: s. Cioban, păstor.
