f.
Yenmek.
1. Savaşta, zorlu bir uğraşıda veya bir yarışmada üstün gelmek.
2. mec. Acısını, öfkesini, herhangi bir duygu halini bastırmak.
Abriylĭ abriyĭn saklasa, abriysĭz men ceñdĭm der. – Atas. Değerli insan değerini saklasa, değersiz insan ben üstün geldim der.
İt ceñgenĭñ talar. – Atas. Köpek yendiğini dalar.
Rom: v. 1. A învinge, a birui, a înfrânge; a întrece, a depăşi. 2. fig. A stăvili, a stăpâni.
