BUWUŞMAK (buwuşmaq)

B
f.

Boğuşmak.
1. Dövüşmek.

Ekĭ tılsımım da bızdıñ. Endĭ özĭm men buwuşacaksıñ. Aytşı, atış kerek mĭ, tutuş kerek mĭ ?” – (Mehmet Vani Yurtsever – Cantemĭr Batır).

2. Zorlu bir işle uğraşmak.

“Orta yerde küreşe bĭrkaş bala, / Buwuşalar, iteşĭp kagışalar.” – (Mehemt Vani Yurtsever – Küreş).
Rom: v. 1. A se bate; a se încăiera. 2. A se strădui.
Yazar: admin