AYDĬKŞEN A zf.Haydutça, haydut gibi. “Aydamak dep aytıldım, aydamagım, / Aydĭkşen gezdĭm. / Otırgan yerde şo kalknıñ / Lafından bezdĭm.” – (Boztorgay). Rom: adv. Haiduceşte, ca haiducii.
