f.
Var. Awışmak
1. Yerini değiştirmek; yerini bırakıp başka yere geçmek.
“Kün batıga awuşa, / Akşam bolsa kawuşa. / Er gün yaremnĭ körsem, / Bütün dertĭm sawuşa.” – (Boztorgay).
“Toydan toyga awuşıp, / Keday yârge kawuşıp / Oñganlıkka dalganlar.” – (Mehmet Niyazi – Sagış).
2. Değişmek.
“Ketecekmen köyĭmden yıl awışmay, / Tañrı canım almasın bĭz kawuşmay.” – (Boztorgay).
Rom: v. 1. A-şi schimba locul; a se muta. 2. A se schimba.
