f.
Ağnamak. Var. awunnamak, awnakşımak.
1. (Hayvan) Ağnamak; yere sırt üstü yatarak iki tarafına döne döne kaşınmk.
2. (İnsan) Çevrilmek; yattığı yerde bir o yana, bir bu yana dönmek.
3. Yuvarlanıp düşmek.
At awnagan yerde tügĭ kalır. – Atas. Atın ağnadığı yerde tüyü kalır.
Domızga üyürgen (iyergen) şamırga awnar. – Atas. Domuzun peşinden giden çamurda yuvarlanır.
Kunanga iyergen şeşekke awnar, domızga iyergen balşıkka awnar. – Atas. Tayın peşinden giden çiçeklik yerde ağnar, domuzun peşinden giden balçıkta ağnar.
Rom: v. 1. (Despre animale) A se tăvăli 2. A se întoarce pe o parte şi pe alta. 3. A se prăvăli, a se rostogoli.
