f.
Ağnamak, dönmek, çevrilmek, yuvarlanmak. Var. awnamak .
“Çıgarakka sıymay çıkkan kalın duman, uzaktan karap turgan kĭşĭnĭñ aklına, ot kenarında üyĭlşĭp otırgan balların toyırmak içün ekĭ awuç omaç uwgan apakaynı, suwlarında cuwunıp topragında awnakşıgan süyümlĭ curtın hasretĭmen cangan tatar akayın ketĭre.” – (Necip H. Fazıl – Ezan Sesĭ).
Rom: v. A se tăvăli; a se rostogoli.
