f.
Avlanmak.
1. Avlamak işine konu olmak.
“Aw awlandı, sawsız sawlandı, delĭ üylendĭ.” – Deyim. (Boztorgay).
2. Avlamak işi yapılmak
“Bulanık suwda balık awlanmaz.” – Atas. (Boztorgay).
3. Ava gitmek, ava çıkmak.
“Bĭr awcı, itĭn alıp şölge, awlanmaga ketken.” – (Heyet – Tatar Tĭlĭ II).
4. mec. Tetikte beklemek, pusuda beklemek. Eşanl. añılmak .
“Baştanlarda ekĭ yak da sakınşak dawranalar. / Rakıybĭnĭñ bĭr yañlışlık etmesĭn awlanalar.” – (İsmail Ziyaeddin – Toy).
Rom: 1. A fi vânat. 2. A se vâna. 3. A ieşi la vânătoare. 4. fig. A pândi.
