f.
Ağrımak. Var. awurmak, awıruw.
1. (Vücudun bir yeri) Ağrılı olmak.
“Alla, başım awıra, / Ay tamagım, / Kaydalarda cüre eken / Aydamagım.” – (Boztorgay).
“Mĭnyerden anyerge kımıldasam, ekĭ üç güngeşĭ alay kemĭklerĭm awıriy.” – (Mehmet H. Vani Yurtsever – Kartman Caş Arasında).
2. Hastalanmak, hasta yatmak.
“Awursam ah der kĭmsem yok, ölsem cılar. / Betĭmnĭ sıypap, közĭmnĭ kĭm cumdurar?” – (Boztorgay).
“Allah etmeye, bĭr kün awırawıysam, ya pat dep ölewuysam, aná kaldı bĭr sürü bala cayraşıp.” – (Necip H. Fazıl – Caş Fidanlar).
“Şĭmdĭ arüwmen desem, bĭr tınış sonra awriyman.” – (Mehmet Vani Yurtsever – Toy, piyes).
Canı awırmak – Üzülmek, rahatsız olmak. “Bonday sarış bĭr aka man kĭm bĭle ne álde bolganların üyrenĭp canım awurır dep, sormadım.” – (İsmail Ziyaeddin – Rüstem).
Taş atıp belĭ awırmadı. – Deyim. Herhangi bir zahmete katlanmadı.
Yemĭn etsem başım awırmaz. – Deyim. Yemin etsem başım ağrımaz. “Gerçek olduğundan eminim.” anlamında.
Abaylamay sölengen awırmay ölĭr. – Atas. Ne dediğinin farkında olmayan, hastalanmadan ölür. (Hastalığını da idrak edemez.)
Türk Lehç.: Kırım – ağırmaq; Nog., Kazan. – avıruv ; Karaçay Malkar. – avrumaq ;
Rom: v. 1. A durea. 2. A se îmbolnăvi.
