f.
Havalanmak, yükselmek, uçmak. Var. awelemek .
“(Karılgaç balabanları) Uçkan soñ, derdik, ĭstedĭklerĭ kadar gezecek, külecek, oynayacaklar; oynaşa oynaşa, awelene awelene köklerge, bulutlarga, ışıklarga yükselecekler.” – (Çelebi Cihan – Karılgaçlar Duası).
“Cĭksĭz kökke awelengen kartal kuşnıñ / Awes etken cennetĭsĭn, Yeşĭl Ada !” – (Mustafa Ahmet – Curtum / Emel M.).
Rom: v. 1. A zbura, a se înălţa. 2. A flutura.
