f.
1. Uçmak; havada süzülmek.
“Ekewĭmĭz kuş bolayık, aweliyĭk. / Şınlaşayık, cıyınnı alt etiyĭk.” – (Boztorgay).
2. Havada bir noktada, bir şeyin üzerinde kanat çırpmak.
“Aweliymen aweliy, konalmayman. / Awızıñdan bĭr cewap alalmayman.” – (Boztorgay).
“Buruk dert aguwların tökkende, / Men özĭmnĭ yangız, yarım sezgende, / Baş üstümde awelegen kölgeñ bar.” – (Abdullah Latifzade – Kölgeñ Bar).
Rom: v. 1. A zbura, a plana. 2. A flutura, a fâlfâi.
