is.
(Ar. avaid -”bahşışlar”). Bahşiş.
1. Düğünde oynayana yapıştırılan para.
“Şarkıcı tellĭ şıraknıñ hawasın şala. / Bektemĭr Ayşe abaydan awaytnı ala.” – (Mehmet H. Vani Yurtsever – Toy, şiir).
2. Bahşiş.
“Aşıkköz bala yerĭnden kıymıldamay, / Şıraknı bermiy bĭrewge, awaytnı almay.” – (Mehmet H. Vani Yurtsever – Toy, şiir).
Rom: s. 1. Bancnotele care se lipesc de frunţile celor care joacă la nuntă şi după terminarea jocului sunt predate lăutarilor. 2. Cadou, bacşiş.