s.
(Erm.>Türk). Avanak, aptal, kolayca aldatılabilen.
“Menmen köylĭnĭ aldatıp balıkların aşagan, / Ayuw degen awanaknı şontık kuyruk taşlagan.” – (İsmail Ziyaeddin – Toy).
Awanak kĭşĭ awga arabaman keter.” – Atas. Avanak kişi ava araba ile gider.
Rom: adj. Prost, nerod, tont.
