f.
Havalanmak.
1. Havası değiştirilmek; havalandırılmak.
2. Temiz hava almak; temiz havalı yerde oturmak, yaşamak.
“Bĭr kün Köroglu pencerelernĭñ bĭrĭnden bakkan vakıtta, karşıda Bolı hanının yaylasında kurulgan çadırnı ve o çadırga nasıldır bĭr kıznıñ kĭrĭp çıkkanın köre. … Çadırga bara. Çadırnı avalanmaga çıkkan Bolı beylerĭnden bĭrĭsĭ kurgan eken.” – (C. Bekirov – Köroğlu Destanı / Emel D.).
3. Uçmak, yükselmek.
4. mec. Yerinde duramaz olmak, kalkmak.
5. mec. Beğenilmeyen davranışlarda bulunmak.
Rom: v. 1. A se aerisi. 2. A ieşi la aer curat; a trăi la aer curat. 3. A se înălţa, a decola. 4. fig. A nu-şi mai găsi locul. 5. fig. A-şi da aere.
