ünl.
1. Ha; hey. Şüphe, şaşkınlık, memnuniyet gibi türlü duygular anlatan ünlem.
“Portakal berĭp anasın / Aldadım aw, / Yarimnĭñ ak tösĭne / Caldadım aw, şay aruw.” – (Boztorgay).
“Anaw bayır artında, aw, / Cayrap ta cata náne şeşek, náne şeşek.” – (Boztorgay).
“Marşke mĭ eken dep edĭm, aw ! Koy, Allah korusun.” – (Mehmet Vani Yurtsever – Toy, piyes).
2. (Tekrarlı) Köpek havlamasını anlatır. Aw aw etĭp – Havlayarak.
Türk Lehç. : Nog. – 1. av. 2. av av.
Rom: interj. 1. Măi ! Zău ! Exclamaţie cu diferite valori afective. 2. (Repetat) Cuvânt care imită lătratul câinelui.
