f.
Atıştırmak.
1. Acele olarak birşey yemek veya içmek.
“Hoca şıgıp kete. Ballarnıñ közĭ baklawada. En sonında dayanalmaylar, alayık degende bütĭn sĭnĭ awdarıla, yaramazlar başlaylar atıştırmaga.” – (Nevzat ve Nermin Yusuf – Nasrettin Hoca).
2. (Yağmur, kar) Serpiştirmek.
“Tek tĭnewün atıştırgan bĭraz cawun / Tasarlangan esaplarnı bĭraz karıştırdı.” – (İsmail Ziyaeddin – Toy).
Rom: v. 1. A înfuleca. 2. (Ploaia) A stropi, a picura; (zăpada) a ninge cu fulgi rari.
