is.
Atım.
1. Atmak işi.
2. Bir şeyin atıldığı uzaklık; menzil.
“Bödene tüfek atımından tışarı şıktı ve ızlı uşup yuwasına kettĭ.” – (Ali Naci Cafer terc. / A. Brătescu-Voineşti – Bödene Balası).
Rom: s. 1. Aruncare; aruncătură. 2. Bătaie, rază de acţiune.
