is.
Acılık. Var. aşşĭlĭk.
1. Acı olma durumu; acı tat.
“Rahmetlĭ kaşıgın uzatkanda, üy sabısı : / – Aman da tapkansıñız be, tuzlı mı tuzlı, aşşılıgından aşalmay, alıñız sofradan, bonday şiy bolır mı ? diy.” – (Nevzat ve Nermin Yusuf – Nasrettin Hoca).
2. Kederlilik, üzgünlük.
3. Kırıcılık, haşinlik, hırçınlık
Rom: 1. Gust amar sau ardeiat; amăreală; ardeială. 2. Tristeţe. 3. Duritate, asprime.
